Een half jaar geleden begon voor mij de jacht naar een huis en al heel snel was het huis waar we het eerste jaar zouden gaan wonen gevonden. Eerst hadden we zoiets van na een jaar zien we wel weer verder. Als alles bevalt kunnen we dan wel weer eens aan kopen gaan denken. Wij gingen er vanuit dat we ons huurcontract wel konden opzeggen gedurende het jaar. Ondanks het feit dat je hier je abonnement op de krant, de telefoon en internet en je verzekering voor de auto en je huis zomaar elke dag kan opzeggen, kan dat dus weer niet met ons huurcontract. We hebben dus maar 1 moment dat het kan en dat is 1 februari 2007 en voor 30 november 2006 moeten we de huur opzeggen. Oké, dat is pas een uitdaging. Je kan natuurlijk gewoon de huuropzeggen wanneer je wilt, maar ja, we hebben twee maanden borg betaald en ze kan ons voor de rechter dagen, dus dat zijn niet echt opties waar we op zitten te wachten.

En dus besloten we een paar weken geleden maar eens te kijken in onze omgeving. We wilden verder de natuur in en het liefst blijven huren, maar niet met zo’n heel vast contract. We kwamen er achter dat wonen aan het water, in deze omgeving wonen aan een rivier of meer waar veel jetski’s en andere enorme herriemakers voorbij varen betekent, dus dat is dus, helaas, geen optie meer. Uiteindelijk vonden we niet iets waar we beiden warm voor konden lopen.

Vorige week kwam er wat schot in de zaak. We gingen kijken naar opties als rent to buy of lease to buy, zodat we als alles wat stabieler zou worden we na een aantal jaren alleen maar het huis hoefden te kopen waar we dan in woonden. En zo kwamen we bij een bouwproject terecht waarbij de aardige man ons heel lief voorrekenden dat we voor het bedrag waarvoor we nu huren, een huis konden kopen. Tja dat veranderde de zaak. En dus bedachten we weer wat nieuws, we wilden wel zelf een stukje grond gaan kopen en dan zelf een huis gaan bouwen. Maar ja, dat bleek allemaal niet zo makkelijk te zijn en dat zou dan meteen ons eerste huis zijn wat we lieten bouwen. Dus na een dag rondrijden in de omgeving besloten we maar te gaan kijken naar nieuwe bouwprojecten.

Inmiddels helemaal gaar van het zoeken naar ons droomhuis reed ik gisteren naar Plainfield. Dat ligt aan de Route 66. Niet dat dit stuk er zo spectaculair uit ziet als je zou denken, maar het was wel een nieuw stuk voor mij. Volgens mapquest zou het op een uur rijden zijn en dat was het. Het zou hier helemaal bruisen van de nieuwe bouw activiteiten. Aangezien de houder van onze Truus was gesneuveld, had ik niet zo’n handige Truus aan boord en besloot maar om een makelaarskantoor in te lopen die mij dan vast wel op sleeptouw zou nemen. En dat gebeurde. Bij het eerste bouwproject was het eigenlijk meteen al raak. Er was een stuk grond met vrij uitzicht in de tuin en de huizen waren mooie en in ons budget. Daarna nog vele huizen gezien maar niet meer wat zo goed paste.

In Nederland is het normaal dat de huizen eerst verkocht worden en dan wordt er gebouwd. Hier niet. Een nieuw huis laten bouwen is hier echt een attractie. De projectontwikkelaar zorgt ervoor dat hij een paar model woningen heeft en een verkoopkantoor en dan kan de verkoop beginnen. Je kunt dus echt in de modelwoningen kijken en zien hoe alles er uit gaat zien. Ze hebben interieurarchitecten ingehuurd om alles goed ingericht te krijgen. Zelfs de zeep in de badkamer is niet vergeten! Dat is dus echt geweldig, zeker als je wat boven je budget gaat kijken. Je kent vast wel de woontijdschriften als VT Wonen, nou die heb je nu niet meer nodig, ga een middagje modelwoningen bekijken en je hebt genoeg ideeën en het is nog gratis ook! Deze eerste dag had ik dus ook enige moeite om naar het huis te kijken, ik keek veel meer naar de prachtige inrichtingen. Ik besloot dan dus ook dat er nog een kijkdag moest komen, waarbij ik naar het huis en de wijken zou gaan kijken.

Total loss ging ik weer op weg naar huis. Ik was erg enthousiast van wat ik had gezien. De oude kern van Plainfield is prachtig, de buitenwijken bieden de rust en ruimte, net wat we zochten. Enthousiast stapte ik in onze auto en toen ging de knop om. Een uur lang heb ik in de tegengestelde richting alleen maar files gezien. Dit is een drama, dat wordt het dus niet een uur rijden naar je werk en terug is te doen, als je daarna in je droomhuis komt. Langer dan 1 uur is niet fijn en dit zou Benno zeker 2 uur per rit gaan kosten, dus vier uur per dag. Dat is niet fijn. Dus huis geslaagd, locatie gezakt.

Vandaag ben ik naar Woodstock gegaan, dit ligt aan dezelfde tolweg als Schaumburg, en hier zijn bijna nooit files. Ik zou bij dezelfde projectontwikkelaar gaan kijken en ik had ook al wat plattegronden van huizen uitgeprint die wellicht aardig zouden zijn. Zo kon ik tot een iets betere prijs gaan komen. Bij het aanrijden van deze woonwijk was ik al helemaal verkocht. De woonwijk ligt namelijk in de “wetlands”, of te wel tegen de bossen aan. Dat is precies wat we zoeken! Ach en de rest ging zoals verwacht, het huis was weer geweldig ingericht, de juiste kavels waren nog beschikbaar en dus ging ik verliefd weer terug naar het verkoopkantoor. Gelukkig had de verkoopdame mij alleen gelaten in de huizen, zodat ik ook in alle rust naar de afwerking kon kijken (heel goed) en ook nog ideeën kon opdoen voor ons toekomstige huis. Na mijn uitgebreide wensenlijstje door te zijn genomen bleek dat ik nog 900 dollar wisselgeld had. Dit is super! Helemaal enthousiast verliet ik de wijk en ging even naar het oude centrum van Woodstock kijken en dat was net als in de film. Drie keer geslaagd dus.

Onderweg belde Benno mij, en die moest ik natuurlijk het enthousiaste verhaal vertellen. Dat was mooi! Zelfs Benno klonk positief. De komende tijd zullen we druk bezig gaan met het hele financiële plaatje. Het regelen van een hypotheek, het uitzoeken hoe een huis bouwen en kopen in Amerika gaat en niet te vergeten, het regelen van een baan voor mij. Als je zo’n financiële verplichting aangaat, dan wil je op z’n minst de zekerheid van twee banen hebben.

Laten we zeggen, het gaat zeker lukken en ik houd je op de hoogte.